9 Ekim 2007 Salı

ainarielancalim

Tanıştığımız ilk gün ne kadar garipti bilir misin benim için...
Bir film karesinde bir düşü bulmuş gibi sevinmiştim...
Belki ojelerinle hem mutluydun hem yılmış ve hüzünlü...
AmA BİR o kadar hayattın...
Yaşam ne kadar bizi hayvanlaştırsada, biz insan olmayı tercih ettik birer hayvan olarak...
Ve derdi herşeyi paylaştık...
Nediyim güzel melek sana ne diyim...
Yaşam sensin , yaşam benim yaşam hepimiziz...
Sen gül ki aydınlansın gelecek...
Gülünce renk katıyorsun odaya ve mevsime...
Gülünce bir gelincik tanesi düşüyor sokağa...
Ve hayat oluyor loş karanlığa...

İyi ki varsın....İyi ki derya alaboraya benzetmişim seni ojeli kız (:((((

Dostluğa kaldırıyorum kadehi...

Black more's night /Catherine howard's fate

1 yorum:

anonim dedi ki...

ilk defa okuyorum tam 6 sene sonra :) nasılsın