Sevgi

Çok mu zordu sevmek...
bu kadar derin kaygılara sokar bizi...
çok mu zordu güvenmek, güven verebilmek...
gülmek sevdiğinin gözüne bakıp...
çok mu zordu kötüyle iyiyi ayırt etmek
veya öle yaşamak...
sömürülüyoruz her gecen gün
veya sömürüyoruz umudu...
geriye kalan nefret...
nerde o çoçukça bakışlarımız...
oysaki bulmuşum derken derinliklere batışımız...
öfke dolu gözlerle birbirimize küfürler edişimiz...
bitiğiz artık ey insanoğlu...
barbarlık yakın...
rosa luxemburg bir kerecik haksız olsaydı diyebilirmiydik...
gülerken içten...
kardeşce, kolektifce ve sevdikçe...
işte bu yüzden haykırıyorum sana ve tüm insanlıga
ama en cok sana...
saflıkla bakan cocuksu bakışlarına...

Yann Tiersen/ Father and mother