Giderayak

Gene giderayak işlerim var bitirilecek,...
Gene terk ediş bu kenti...
Geride kalan hüzün, sevgi,
Ne beklediğini bilmeden,
bunalmış yorgun ben gidiyor işte bu kentten,
bakabilirmiydim, son sözümü söleyebilir miydim,
gereksiz tekrarlanışlar, bazen susmakta iyidir,
bide onu yüreğime söleye bilsem,
sölediğim tek ve son yalanı,
oysaki ben .... neyse giderayak işte,
dönüşü olmayacak belki, belki olacak
kim bilebilir ki bir saniye sonra ölmeyeceğimizi,
son nefeste bile çekebilmek içine güzel bir tenin kokusunu
hasretlik tutuşturursa da söz bitiyor, her zaman bittiği gibi
şu zamanda, ama birşeyler bitmiyor,
anlatılması güç
anlaması güç

giderayak işte...