Özgürlük üstüne

Yanlız değildir insan,
Doğa ve yaşam ona eşlik eder
Hasretlik çeker, özlem duyar
Sadece kendini hapsettiği içindir
İçerde kalsan bile
Hapis olsan bile
Okyanusları, kırları, enginliğini düşleyeceksin dağların
Bir güzel tebessümle
Ve tebessümdeAçacaksın yüreğini bir Merhabaya
Tüm dargınlıklarda.
Seveceksin belkide
Seni sevip sevmediğini bildiğin kişiyi
Hatta sevmeyeni bile
İşte yaşam bu diyeceksin
Papatya tarlalarında uzanacaksın
Sevgiyi bütünlediğin insanın
Gözlerine dalacaksın
Uzak olsan bile...

Bekle beni

Zaman hepimizleri yıprattı,
Şimdi gitme zamanı
Giderken ağlamaklı
Ama bir o kadar tebessüm anılarda kalan
İçimin cız ettiğini sorma nolur
Ama bu gerekti belki de
Ne sunabilirdim ki
Napolyon gibi bir çeşme mi
Yoksa başkaları gibi
Gelip geçici sevgiler mi sana diğerleri gibi
Zenginlikler mi
Kalbimden başka ne verebilirdim ki
Tüm yüreğimden başka
Karşı kıyıda beklerken...
Ve gelemem şimdi bozamam, huzurunu
Bu haldeyken...
Ve anladım ki şunu
Bir çok şekilde sever insanlık
Çok sevgililer eskitir
Hatta bir güne sığdırır 14 şubat gibi
Ben ise sığdırdım senle sonsuzluğa,
Ya bul beni zamanın bir yerinde
ya da bekle beni...