Bekleme Salonu

Zamanın durduğu bir mekandır bekleme salonu
Hatta usulca akıp gittiği
Bazen bir hüznün umut olma ihtimalinin artması veya azalmasıdır...
Geçmek bilmeyen hasretliklerin geçemeden öldüğü yerdir
Bir köşede mehmet efendi uyur
Diğer köşede köylü hasan.
Bir köşede kitap okur öğretmen fikret
Öğrenciler ise derin yokluğun tebessümüyle gülüşmektedir

Bankların demir parmaklıklarına hapsolan zaman
Bir otobüste, trende özgürlüğü yakalar
Dışardaki hayatlardan uzak belki
Başka dünyada başka zamanlarda
Salonun tavanı farklı görünmeye başlar

Ali Emek

Uzun Cümleler Kuruyorum

Uzun cümleler kuruyorum genellikle
Yaşamın her karesini yakalamak için
Hayatın kısalığı yetmiyor bana
Daha derinlerde ya da yükseklerde yaşamak için
Hiç inmeyecekmişcesine en yukarılarda
Özgürlüğü tadmak için
Ya da
Hiç bir daha yaşamayacaksına acı çekmek
Bağlılığı tadmak için
Uzun cümleler kuruyorum
Zamanı uzatabilmek
Sırf sana ve yaşama doyabilmek için
Denizin maviliğinde
Ufkun enginliğinde
Gecenin karanlığında
Uzun cümleler kuruyorum gökkuşağında
Kucaklamak için tüm hayatı
Her yağmur sonrası
....

Sessizlik

Derin sessizlikte dökülen sisler
Usulca yüreğine inerler
Kaplar katran karası
Ne sen kötü olursun ne ben
Hayat yamulur gider
Bir tebessüme hasret yaşarız
Yeşil filizin ucundan dallanıncaya
Acı akar zaman
Bir elimi diken kanatır
Bir elimi bıçak gibi düşen yaran
Avuçlarımızdan geriye kalanlar
Bir öfke bir sevgi bir yaşam
Bir de yaşamamışcasına ölüm
...

Delilik Mertebesi

Delilik zıvanadan çıkarsa
Atacaksın tepesinden binanın en üstünde
Yerin dibine kadar kendini
Yüzüne vuracak rüzgarın tüm yalayışları
Hayatın tüm saçmalıkları
Kıvranacaksın karın ağrısından düşerken boşluktan
Başka bir boşluğa girip
Anlamında değil de
Anlamsızlığında bulacaksın anlamı
Ne anlayabildiğin kadar avcunda olacak
Ne anlamadığın kadar özgür...

Özgürlük üstüne

Yanlız değildir insan,
Doğa ve yaşam ona eşlik eder
Hasretlik çeker, özlem duyar
Sadece kendini hapsettiği içindir
İçerde kalsan bile
Hapis olsan bile
Okyanusları, kırları, enginliğini düşleyeceksin dağların
Bir güzel tebessümle
Ve tebessümdeAçacaksın yüreğini bir Merhabaya
Tüm dargınlıklarda.
Seveceksin belkide
Seni sevip sevmediğini bildiğin kişiyi
Hatta sevmeyeni bile
İşte yaşam bu diyeceksin
Papatya tarlalarında uzanacaksın
Sevgiyi bütünlediğin insanın
Gözlerine dalacaksın
Uzak olsan bile...

Bekle beni

Zaman hepimizleri yıprattı,
Şimdi gitme zamanı
Giderken ağlamaklı
Ama bir o kadar tebessüm anılarda kalan
İçimin cız ettiğini sorma nolur
Ama bu gerekti belki de
Ne sunabilirdim ki
Napolyon gibi bir çeşme mi
Yoksa başkaları gibi
Gelip geçici sevgiler mi sana diğerleri gibi
Zenginlikler mi
Kalbimden başka ne verebilirdim ki
Tüm yüreğimden başka
Karşı kıyıda beklerken...
Ve gelemem şimdi bozamam, huzurunu
Bu haldeyken...
Ve anladım ki şunu
Bir çok şekilde sever insanlık
Çok sevgililer eskitir
Hatta bir güne sığdırır 14 şubat gibi
Ben ise sığdırdım senle sonsuzluğa,
Ya bul beni zamanın bir yerinde
ya da bekle beni...

Patika

Patika uzanır giderdi ormanın derinliklerine…
Yüreği uçurtma sevdalısı gezgin patikayı takip ederdi,
Belki esirdi aklına takılan ünlemlerden
Belki özgürdü üç noktayla
Düzlemi başı sonu, sağı solu olmayan uzayda
Arayışına devam ederdi
Bazen acıyı tüm damarlarında hissedip sıçratır beynine
Bazen sevgiyi paylaşırdı başka bir bakışta
Ama patika sürer giderdi ıssızlığa, yalnızlığa
Bu zamanda...


Yann Tiersen -Amelie Theme