İzmirde Sevda

Hasretlik kokar karadeniz suyu gibi
gemiler kalkar giderler
ege gibi durgun akar zaman
ve hasretlik dağlar
seni beni
bu yaşamın kordonunda
İzmir yankılanır
sevdanın cümlelerini
asansörden sallanır tüm şehre
şehir aydınlanır karşıyakada yankılanır...

..elf..

Ruhum derinliklerinde kaybolurdu gece
Issız denizlerden bir kıyıda
düş yakasında
gözlerdi yıldızların sonsuzluğunda
zehirini koklardı her gece
yayan ateşler yangın olurdu
susuzluk aşkına kaybolan sensizliklerde
ışık doğar mıydı meçhul
sensizlik bitermiydi meçhul
ben sensizken yaşar mıydım
yoksa hayaletmiydim hayalet miydim bu yaşamda
gözlerin içine baktığımda anlamlandırırdım kendimi
yokluğunda varlığında
umut iklimin coğrafyasında
açan bir papatya misali
saf ve kır tadında
tüterdin aklımda...

...Gelecek Biziz...

Deniz kokuyor buralar
Tıpkı senin hasretliğin gibi
her kum tanesi avucumdan akıp gidiyor
usul usul
kirlenmiş dünyadan esiyor rüzgar
güneş ise her zamanki gibi
umutlu doğuyor
karşı kıyıda...

Yaşam

Çay yolunda öteye geçerken
tökezledim düştüm suya
sonra akıntıda sürüklendim
yaşamın kayalıklarına çarptım bir güzelin
dağıldım parçalandım
denize ulaştığımda
artık tek bir nehir değil
bir okyanustum
tüm özgürlüğüyle karışmıştım
yaşamın soluğuna
ve hep beraberdik
ve de tek başına...

Özgürlük üstüne

Yanlız değildir insan,
Doğa ve yaşam ona eşlik eder
Hasretlik çeker, özlem duyar
Sadece kendini hapsettiği içindir
İçerde kalsan bile
Hapis olsan bile
Okyanusları, kırları, enginliğini düşleyeceksin dağların
Bir güzel tebessümle
Ve tebessümdeAçacaksın yüreğini bir Merhabaya
Tüm dargınlıklarda.
Seveceksin belkide
Seni sevip sevmediğini bildiğin kişiyi
Hatta sevmeyeni bile
İşte yaşam bu diyeceksin
Papatya tarlalarında uzanacaksın
Sevgiyi bütünlediğin insanın
Gözlerine dalacaksın
Uzak olsan bile...

Bekle beni

Zaman hepimizleri yıprattı,
Şimdi gitme zamanı
Giderken ağlamaklı
Ama bir o kadar tebessüm anılarda kalan
İçimin cız ettiğini sorma nolur
Ama bu gerekti belki de
Ne sunabilirdim ki
Napolyon gibi bir çeşme mi
Yoksa başkaları gibi
Gelip geçici sevgiler mi sana diğerleri gibi
Zenginlikler mi
Kalbimden başka ne verebilirdim ki
Tüm yüreğimden başka
Karşı kıyıda beklerken...
Ve gelemem şimdi bozamam, huzurunu
Bu haldeyken...
Ve anladım ki şunu
Bir çok şekilde sever insanlık
Çok sevgililer eskitir
Hatta bir güne sığdırır 14 şubat gibi
Ben ise sığdırdım senle sonsuzluğa,
Ya bul beni zamanın bir yerinde
ya da bekle beni...

Patika

Patika uzanır giderdi ormanın derinliklerine…
Yüreği uçurtma sevdalısı gezgin patikayı takip ederdi,
Belki esirdi aklına takılan ünlemlerden
Belki özgürdü üç noktayla
Düzlemi başı sonu, sağı solu olmayan uzayda
Arayışına devam ederdi
Bazen acıyı tüm damarlarında hissedip sıçratır beynine
Bazen sevgiyi paylaşırdı başka bir bakışta
Ama patika sürer giderdi ıssızlığa, yalnızlığa
Bu zamanda...


Yann Tiersen -Amelie Theme